
ZOEKFUNCTIESZoekresultaten voor 'smaragd': Nederlandse naam: Zoekresultaten voor 'smaragd': Duits:
of zoek via: |
smaragdlibel (Cordulia aenea)
Vaak algemeen bij vennen en in laagveengebieden. OnderordelibellenFamilieglanslibellen (Corduliidae)meer informatie over deze familie » Kenmerken47-55 mm. Compact gebouwde soort. Borststuk metaalgroen met gouden glans, donzig behaard. Achterlijf donkergroen glanzend, vaak met duidelijke bronskleur (bruine indruk makend), zonder vlekkentekening op bovenzijde. Ogen eerst dofbruin, maar later opvallend knalgroen glimmend. Voorhoofd zonder gele tekening. Kleine oranje vlek in de basis van de vleugels. Mannetje: achterlijf ingesnoerd ter hoogte van segment 3. Uiteinde van het achterlijf knotsvormig verbreed, met het breedste punt ter hoogte van segmenten 7 en 8. Vrouwtje: achterlijf oogt dik, zonder insnoering en knotsvormige verbreding. Achterlijf met gele en witte vlekken aan de onderzijde van de segmenten, vooral bij de eerste segmenten zichtbaar in zijaanzicht. Echter geen geïsoleerde ronde gele vlek op de zijkanten van segment 3. Legschede in zijaanzicht niet zichtbaar.Gelijkende soortenGevlekte glanslibel, hoogveenglanslibel en metaalglanslibel.Klik op het kaartje voor een vergroting VoorkomenAlgemeen in een groot deel van Nederland.HabitatVooral in vennen en laagveenmoerassen. Soms ook in plassen, kanalen en sloten.Vliegtijd en gedragEind april tot eind juli, piek in mei en begin juni. Na het uitsluipen zoeken de imago’s meestal het bos op om te jagen en geslachtsrijp te worden. Ze zijn vaak te vinden boven bospaden en langs bosranden, heen en weer vliegend op ca. een meter hoogte. Geslachtsrijpe mannetjes maken eindeloze patrouillevluchten, waarbij ze vlak langs de oevervegetatie en op geringe hoogte boven het water vliegen. Ze blijven daarbij vaak stilhangen in de lucht, waarbij de groene ogen en het knotsvormig achterlijf opvallen. Ze kunnen echter ook snelle uitvallen maken. Andere mannetjes worden direct verjaagd en vrouwtjes worden direct gegrepen voor de paring. Ook hebben ze het regelmatig met viervlekken aan de stok. De eitjes worden solitair door het vrouwtje in vlucht afgezet, waarbij ze meestal goed verscholen gaat tussen de dichte oevervegetatie. Niet zelden gebeurt dit laat op de dag of bij bewolkt of zelfs miezerig weer. Op die manier verkleint ze de kans om door ander mannetjes belaagd te worden.LevenscyclusDe larven overwinteren twee, soms drie keer. De larven zijn volgroeid als ze de laatste winter in gaan. Uitsluipen gebeurt van half april tot in juni, met een piek in mei.Laatste wijziging: 8 februari 2010 |
Meer over deze soort:
Foto: Jordi Strijdhorst Mannetje Weerribben - 9 mei 2009 Foto: Sjoerd v.d. Veen Vrouwtje De Wyldemerk, Gaasterland - 23 april 2009 Foto: Jordi Strijdhorst Kalenberg Weerribben - 5 mei 2007 Foto: Frank Baardman Larvenhuidje Molenpolder Tienhoven - 15 mei 2006 Foto: Kim Huskens Goudbergven |
|




